Gesprekken met mijn schildpad (6)


Koos, hoe gaat het.

Naar omstandigheden goed.

Die indruk kregen wij ook... hoezo naar omstandigheden?

Nou, die pandemie enzovoorts.

Maar jij hebt toch helemaal geen last van de pandemie?

Ik merk dat jullie gespannen zijn. Ik word er meer uitgevist dan vroeger, ik word uitgebreid bepoteld, jullie zijn meer dan normaal op mij gefocust.

Maar Koos, we houden van je! Dat wat jij ziet, dat is liefde!

Ik krijg sterk het idee dat ik jullie troostmeisje ben. Ik herinner jullie aan een mooie, onschuldige wereld of zoiets. Ja weet ik veel, ik ben ook maar een psycholoog van de koude grond.

(Schept viezigheid uit het water) Verder alles naar de zin in de bak?

Ik ben erg blij met het anti-kattenrooster dat je hebt geïnstalleerd, maar...

Maar wat?

Het is niet groot genoeg, er blijft een stuk open. Daar steekt hij zijn poot doorheen. Als ik even niet oplet, plukt hij mij zo van het eilandje. Ik ben al eens voor hem op de vlucht geweest toen jullie er niet waren. Geloof me, dat waren angstige momenten.

Katten zijn bang voor water. Water is jouw redding. Wat me trouwens doet denken aan een gruwelijke anekdote.

Hè ja... Ja, nu moet je hem vertellen. Ik laat je niet gaan voordat je hem hebt verteld.

Een rijke man, die in een groot huis woonde, kocht een schildpad voor zijn dochtertje. Ze speelde er leuk mee.

En?

Na een paar maanden bewoog de schildpad niet meer. Het dochtertje was verdrietig. De man deed de schildpad weg.

Ik voel hem al aankomen.

De man kocht een nieuwe schildpad. Zelfde liedje. Weer terug naar de dierenwinkel. Toen dacht die man, misschien moet ik toch eens informeren of ik iets niet goed doe. Weet je wat hij kreeg te horen?

Ik weet het wel, maar zeg jij het maar, ik vind het te erg.

Uw schildpad hield een winterslaap.

Ach ja, de domheid van de mens. Die is oneindig. Telkens als je denkt dat je alle domheid hebt gezien, komt er weer nieuwe domheid bij. Salut!

(zwemt weg)