Dodenbezoek


 

Huishoudelijke mededeling


Hoera. Ik heb er een lezer bij. Bart heet hij en hij woont in Mumbai. Wat hij daar doet is in elk geval mijn blog bijhouden, en daarop ongezouten en gezouten kritiek leveren. Welkom Bart! Koop ook vooral mijn boeken, en zegt het voort. Misschien lig ik straks in het Sanskriet, ergens, en wordt Zalig uiteinde eindelijk verfilmd in B'wood. Om mijn andere lezers, zoals de onvolprezen Grande Commentatore, Walt, en de immer beminnelijke en vlijmscherpe Merel, ook van Barts bartisms te laten meegenieten (ik heb enkele staaltjes hieronder geplakt), en daarop te reageren, heb ik de reageerfunctie weer in ere hersteld. Ik zag dat die alweer twee jaar uit stond. Twee jaar heeft niemand op mijn blog kunnen ingaan – op mijn blog, althans. O, verspilde wijsheid! Reageren is leven. Leven is reageren. Mesdames et messieurs et mes non-binairs, exprimez vous!

Moeders hebben het


 

Het duo op de achterbank

Lifters zijn we allemaal, duimend voor de eeuwigheid,

maar gisteren, in onze huur-Fiat 500,

op de zongekuste route national langs de Côte,

waren wij toevallig weer eens liftgevers.


Ik stopte voor twee gedrogeerde getatoeëerden,

Een ongeschoren jongeman en een kittige jongedame,

– Voor de gelegenheid nauwelijks gekleed –

Die maar een heel klein eindje hoefden.


Toen mijn vrouw was uitgestapt om hen erin te laten,

En we tevreden over onszelf hadden kennisgemaakt,

Stuitten we op een politie-fuik, door mij handig omzeild,

Maar dat kon onmogelijk de bedoeling zijn.


De politie haalde me in, dirigeerde me naar een parkeervak.

Twee breedgeschouderde, kortgeknipte, over de gehele arm getattoëerde,

Zij het vooralsnog niet gedrogeerde, policiers kwamen 

Op ons afgestapt. Net als in de film. Ik wil het. Niet.


Even vreesde ik:  ze werpen onze Fiat500 met lifters en al

In de Méditerrannée, maar nee. Mijn vrouw toonde haar rijbewijs

Maar zij zat niet achter het stuur. Ik verweerde me uitvoerig, 

Je suis Hollandais, touriste, je n’ai pas vu un STOP…


Totdat ik een knop omzette en me uitgebreid verontschuldigde.

De sfeer verbeterde aanmerkelijk, bijna werd het gezellig.

De policier dreigde voor de vorm nog met een boete

En liet ons gaan. Niets over het duo op de achterbank


Dat nu, grijnzend, een zakje wiet bungelend voor onze neus

Ons een voor een een boks gevend, uitstapte op de plek

Van bestemming. Die middag zijn we ze op het strand nog

Wezen zoeken. Een hijs als dank was op zijn plaats geweest.







Vele werelden


Waarom vragen.



War poem 9


Bellen met mijn ouders


War poem (8)




TikTok

War poem 7

Oh lord

I can't believe I'm bored

Already with this war

As it’s stored

With a destructive chord

On the dumb keyboard

in my mental ward


Am I floored

Out-soared, out-poured and

Out-gored already

Morally corrupted

– That no one can afford –

By this fake Voldemort?



on TikTok

War poem 6

So here’s my

No cry zone


Let’s deliver on Ronald Reagan’s off the cuff remark

And start bombing within five minutes


First off: the Kremlin bam bam bam

But he won’t be there oh no


Then: badaboom boom his private quarters

Although they must be vacant too ha ha


Finally, and relentlessly, – perversely so–,

The hole in the ground deep deep deep down


Where the bastard in command will be hiding

Let’s burn his wood, melt his steel, crush his concrete


Bam bam bam badaboom badaboom

Over and over and over again


Hello? Here’s the world’s not so gentle knocking

On your obsessed, reluctant KGB-skull


It seems to be the only way

To get a simple message across


S.T.O.P.


on tiktok

War poem (5)

My attempts to be of help to refugees and renegades,

Fighters and flighters, wounded and needy, 

Hopefuls and desperates,

Have so far been futile, alas.


At a jam session in a whiskey bar last night

I met a young jazz musician

Who’d just picked up his sister from Kiev.

A silent, shy, dishwasher blonde girl


Holding her smartphone like a hand grenade.

She doesn’t speak English, he apologized.

Welcome to Amsterdam, I tried. (No smile.)

When I offered a round of drinks,


They gently albeit sternly declined.

Not once, I might add, but twice.

I guess this leaves me no other choice

Than to continue on the road not taken.


on tiktok

War poem (4)

How many murders

Do a mass murderer

Make?


A mass murderer, it seems,

Should murder in the double digits,

Should murder massively,

Manifold, multifariously.


Although a dictator with a fondness for famine

Or a faulty fanaticism

Would not technically be murdering,

He is considered a mass murderer nevertheless.


A mass murderer with a preference

For children hospitals and maternity wards,

Is not necessarily a more massive or more murderous

Mass murderer, but still.


on tiktok

War poem (3)

And then, – not suddenly,

but unexpectedly still –,

Like a silverfish jiggling in the knife box,

Hope returns.


Last night, in the clear wintery sky, against a backdrop

Of half a Dreamworks-moon, and stars,

A blackbird sang purposefully, almost too purposefully.

Who was he trying to impress except – perhaps – me?


In the messy backyard it quivered on a branch

Just a few yards from me

Looking right and left, or nowhere in particular;

Singing, and being content with that.


‘What are you doing outside,

Come in for dinner,’

my wife implored.

This morning, my daughter and I


Heard a woodpecker, but we couldn’t spot it.

It was annoyingly unspottable in the large tree

On the other side of the river, pecking, – pocking –,

Working on a coffin, no less.


viktor on tiktok


War poem (2)

Never a dull moment, it seems.

First, my beloved cousin took his life.


Shortly afterwards, a storm raged over the city

killing a man, just around the corner from my house.


Then, a hostage crisis downtown –

only hundred meters from where

my youngest son goes to school.


And now:

the threat of nuclear annihilation.


Who said nothing ever happened

at all?


viktor on tiktok

War poem (I)

The Ukrainian lady offering a flower seed

To a Russian soldier in the street

With the delicate assignment

Worded so eloquently


Take that you motherfucker 

Carry this with you in your pocket

So that when you’re put in the ground

At least something will grow out of you


Has inspired me to address

From the luxury of my kitchen table

In his second language

The snorting agressor himself


Hier du frustrierter Feigling

Ein Kaktus für deine Beerdigung

Schieb es tief in deinem Arsch

So daß noch etwas aus dir bluten wird


Viktor on TikTok






Crumbling an old cork

My father and I are sitting at a table, trying to enjoy

A left over Margaux that I found in the improvised cellar

Beneath the wardrobe in my parents’ final dwelling.


My birth year, I’m afraid, was not a good vintage;

I comfort myself that my father could not have known this.

‘May I open it?’ ’Why don’t you,’ he said.


We wondered if the wine would still work

And if I could get the cork out in one piece.

The answer to these questions was no.


It was a terrible Margaux but we finished it anyway.

Not for the first time, my father told me about how he

sailed from Sumatra to Holland by ocean liner,


A trip that took three to four weeks eighty years ago;

An unimaginable long time for anything, but

How I wish I were on that ship right now.


We talked for two hours my father and I

More accurately: I grilled him.

A familiar crossfire. He didn’t doze off once. 


Reading on TikTok

Everything is unraveling

everything is unraveling 

at dazzling speed

every thing is

fal-

ling

a-

pa

rt


entities

are

mi gra ting fast

objects fly unidentified, lost, forgotten

EX!!!     PLO!! SIONS!

In   s l o w   m o t i o n 


(*My eardrums!* My eardrums!* My eardrums!*)


You think you are SAFE

But there is no SAFE

SPACE 


we’re gonna we’re gonna we’re gonna

be

ob-

li-

ter-

a-

ted


in

due

course


: : : : : :


SMILE FOR THE DRONE



[Viktor on TikTok]

Watchung


i.m. Lukas




Mijn naaste, meeste, warmste neef

Het roer stond al een tijdje scheef

Heeft het zand uit zijn bestaan gezeefd

Een hoosvat zoute tranen geleegd

En mij tenslotte van hemzelf bereefd.


Ik heb met hem zoveel beleefd

Onze levens waren deels verkleefd

Er is niemand die zijn lach nog heeft

Er is niemand die zijn dag nog heeft

Alleen in gedachten waar mijn neef nog leeft.


Al die tijd dat hij me z’n geest inwreef

Weet je wel waarnaar ik heb gestreefd?

Weet je wel hoe vaak ik ben gesneefd,

Nul op rekest kreeg en het daarbij bleef?

Weet je wel hoeveel ik om jou geef?


Kiss-in op V-dag. Spread the love




Iemand van wie je houdt, en die van jou houdt, niet vluchtig, maar met aandacht, zorg en intensiteit kussen, is een glimp opvangen van de diepere betekenis van het universum (vrij naar Novalis).


Wie: Reverend Viktor Frölke aka de liefdesdominee (Church of the Good Life)


Wat: Kiss-in


Wanneer: Valentijnsdag, maandag 14 februari, 12.00 uur


Waar: op en rond de bankjes op het voetpad voor de gras-helling voor het Stedelijk Museum


Waarom: na maanden van lockdown-ellende en gedwongen social distancing, in een sfeer van verzuurde menselijke relaties, kan de stad wel weer wat ongecompliceerde, gewenste intimiteit gebruiken


Doel: het teweegbrengen van een fontein van oxytocine


Nota bene: vraag aan degene die je van plan bent te gaan kussen, mag ik je kussen? Als deze persoon in drievoud, dus per sms, app en verbaal, een bevestigend antwoord heeft gegeven, mag er gekust worden. Maar alleen kussen, we moeten aan onze kinderen denken


Neem behalve lippenbalsem drank mee, muziek en wat je verder nodig acht om vier of meer lippen zich met elkaar te laten verzoenen. Tandenpoetsen is altijd een goed idee


Rev. Frölke, a.k.a. Holy Vic, en mevrouw de liefdesdominee zullen om 12.00 scherp het goede voorbeeld geven. Als zij tig seconden of langer vastgeklonken blijven, beschouw het als een succes.


Hier het bewijs, want zien is geloven.

The Voice of Holland

Hey you, are you a chick

That would love to click

On a pic of my dick?

Do you think that’s sick

Or does it give you a kick?


If the latter, may I suggest you send me a shot

Of your beaver?

A clip of your cleavage?

Or a flash of your ass as a teaser?

Or do you think I’m too freaking eager? 

Lazarus' list

Gisteren timmerde ik mijn eigen kist,

Ging erin liggen, kitte de deksel dicht en wist:

Als ik nu niet zin op een onbetwiste list

Zal mijn vergistte ik binnenkort beslist


Aan maden en wormen worden opgedist.

Maar ik had me weer eens sterk vergist.

Eerst verhardde ik tot een antichrist,

Hulde me in een dichte mist


En verdween naar waar geen woord ooit wordt verkwist.

Aldus opgelost en door alleen mijzelf gemist,

Bleef achter, zo goed als nieuw en zelfs opgefrist,

Dat waarmee ik begonnen was, mijn gereedschapskist.




Stad van geesten

De stad is leeg.

De straten zijn verlaten.

De mensen zitten binnen,

Tandenknarsend, verbeten.


Zij die moe zijn kunnen niet slapen.

Zij die ziek zijn gaan niet dood.

Zij die dood zijn staan niet op.

Zij die opstaan worden niet geloofd.


Mijn buren zijn weg.

Hun luxaflex is neergelaten.

Al lang klinkt er geen hoestbui meer.

Hun fietsen blijven ongebruikt.


You ride like a cunt,

Sprak de man met de snoetlap bij het stoplicht.

You smell like one, unwashed,

Had ik niet het lef terug te zeggen.


Jij gaat door met wat je aan het doen was.

Niets verandert behalve de wereld die oplost.

Ik ben al verleden tijd; wat je hoort is gereutel.

Het wachten is op de herinnering.