Reis naar gene zijde

 





Ik wil ook naar de maan

Zover mogelijk van de aarde 

Waar niemand naar me staarde 

Mezelf helemaal laten gaan 


Ik wil ook gewichtloos zijn 

Buitelen tuimelen

Stuifelen fluimelen

Opstuiven als een bloemfontein


En als ik dan eindelijk land

Aan gene zijde 

Zou jij me galactisch verblijden

Als je me terugnam aan jouw hand






Voelsprieten







Mogen mijn voeten

De jouwe ontmoeten stoeien wroeten

Onder tafel waar niemand ‘t ziet 

Of moet je m’n pootjes niet? 


Ik wil om jouw benen met mijn tenen 

Krullen doodleuk doorlullen 

Onze wreven wrijvend over

Onbeschreven schenen


M’n enkel bestrijkt enkel

Subtiel jouw zachte hiel

Jouw bal is mijn venkel 

Ik kietel jouw ziel