Impressies uit Parijs




Smoezelige vrouw die me, meelopend over de stoep in oh la la Pigalle, haar sekstheater in probeert te kletsen en geen nee accepteert - ook geen non merci trouwens - maar tenslotte opgeeft (ik had haar langer aan de praat moeten houden, alles is materiaal )


Rolmops met achterpoten hangend in rolstoel


Schaarsgeklede ruimschoots getatoeëerde rockchicks met in de ene hand rolkoffer en in de andere hun telly voor zich uit gehouden als virtuele detonator 


Jongeman alleen op een terras, vechtend tegen de slaap, zijn neus in een pocket


Rechtstandig op elektrische eenwieler langssuizende figuur brandende clope nonchalant tussen de vingers


Ietwat nerveus voortbenende Juif orthodoxe die mij onderzoekend aankijkt: ben jij…?


Vloekend want klemgereden zakenman- of ambtenarentype op 3 wiel motor


Schaamteloos aan een cafetafeltje elkaar langdurig en intens op de mond zoenend stelletje 


Lagere schoolklas uit Bobigny (getuige de hesjes) geheel bestaand uit niet witte kindjes plus hun witte begeleiders, die Musée Rodin in wordt geloodst 


Oud heertje dat stil houdt op het trottoir om met een loupe zijn iPhone te bestuderen 


Afgeprijsde pioenrozen die in je gezicht worden geduwd door schreeuwende marktkooplieden bij St. Lazare. 


Alweer in Pigalle: kale man in vaal pak die door drinkebroer tegen de grond wordt gewerkt, vrouwen die schreeuwen en sussen, een passerende zwarte man die drinkebroer lakoniek een kaakslag verkoopt  






Reis naar gene zijde

 





Ik wil ook naar de maan

Zover mogelijk van de aarde 

Waar niemand naar me staarde 

Mezelf helemaal laten gaan 


Ik wil ook gewichtloos zijn 

Buitelen tuimelen

Stuifelen fluimelen

Opstuiven als een bloemfontein


En als ik dan eindelijk land

Aan gene zijde 

Zou jij me galactisch verblijden

Als je me terugnam aan jouw hand






Voelsprieten







Mogen mijn voeten

De jouwe ontmoeten stoeien wroeten

Onder tafel waar niemand ‘t ziet 

Of moet je m’n pootjes niet? 


Ik wil om jouw benen met mijn tenen 

Krullen doodleuk doorlullen 

Onze wreven wrijvend over

Onbeschreven schenen


M’n enkel bestrijkt enkel

Subtiel jouw zachte hiel

Jouw bal is mijn venkel 

Ik kietel jouw ziel












Eigenlijk ben ik een heilige






 

Eigenlijk ben ik een heilige

een ijlig veilige

ijzig geilige

onbewijsbaar godgelijkende.






de stokken van mijn moeder

 




de stokken van mijn moeder


zijn te kort


voor mij







Oproep



Ach m’n kind nog immer aan ‘t treuren?

Wordt ‘t niet ’ns tijd te stoppen met zeuren

Te sluiten die bedroefde zieledeuren

En de lente te laten gebeuren?


Lieverd hoe kan ik je opfleuren 

Hoe kan ik dichten de scheuren

In je hart, verwaaien de geuren

Des doods en je wereld doen kleuren?


Onderschat niet de kracht der humeuren

Hoe mensen mensen in gedachten keuren

Schat ‘t is sneu zo met je verlies te leuren

Laat ’t leven eindelijk in mijn naam reuren!











leeg huis vol

 



erven is religie

overdracht van (on)vermogen

ruziën om rechtvaardigheid


moeders huis leeg

het onze vol

wij erven haar


de subtiele geur

het hinderlijke tikken

statische energie








seizoenspremière

 





blackbird singing in the dead of night

vanaf een dakgoot bij u in de buurt

gratis, voor niks en ongesubsidieerd


ik ben weer onder de indruk van zijn repertoire

hij fluit mijn tinnitus aan flarden

zijn intervallen kietelen mijn brein


maar ik zou graag nog wat slaap pakken

als je het niet erg vindt

die ongrijpbare rust dat weg van alles


net als ik het raam wil sluiten

is het concert ten einde

ben ik weer één met mijn gemaal











Verhuisbericht










Laan zonder Ouders 58

1001 OK Ziel onder Arm

WEESLAND

Center of the (known) Universe








Horror vacui




Van zorgplicht ontslagen, geen luiers meer

te verschonen, soepjes op te warmen,

een knokige hand vast te houden.


Haar opgehemeld, gekarikaturiseerd,

onze dankbaarheid geuit, nog één keer

de mand aangeraakt, uitgewuifd.


Thuis Satie spelen, de derde Gnossienne,

alsmaar opnieuw, trager en trager,

die A naar As.


Très perdu.

Portez çela plus loin.


Morgen weer verder inderdaad

met Het Leven

Waarin Het Allemaal Gebeurt.