de stokken van mijn moeder
zijn te kort
voor mij
Ach m’n kind nog immer aan ‘t treuren?
Wordt ‘t niet ’ns tijd te stoppen met zeuren
Te sluiten die bedroefde zieledeuren
En de lente te laten gebeuren?
Lieverd hoe kan ik je opfleuren
Hoe kan ik dichten de scheuren
In je hart, verwaaien de geuren
Des doods en je wereld doen kleuren?
Onderschat niet de kracht der humeuren
Hoe mensen mensen in gedachten keuren
Schat ‘t is sneu zo met je verlies te leuren
Laat ’t leven eindelijk in mijn naam reuren!
erven is religie
overdracht van (on)vermogen
ruziën om rechtvaardigheid
moeders huis leeg
het onze vol
wij erven haar
de subtiele geur
het hinderlijke tikken
statische energie
blackbird singing in the dead of night
vanaf een dakgoot bij u in de buurt
gratis, voor niks en ongesubsidieerd
ik ben weer onder de indruk van zijn repertoire
hij fluit mijn tinnitus aan flarden
zijn intervallen kietelen mijn brein
maar ik zou graag nog wat slaap pakken
als je het niet erg vindt
die ongrijpbare rust dat weg van alles
net als ik het raam wil sluiten
is het concert ten einde
ben ik weer één met mijn gemaal
Van zorgplicht ontslagen, geen luiers meer
te verschonen, soepjes op te warmen,
een knokige hand vast te houden.
Haar opgehemeld, gekarikaturiseerd,
onze dankbaarheid geuit, nog één keer
de mand aangeraakt, uitgewuifd.
Thuis Satie spelen, de derde Gnossienne,
alsmaar opnieuw, trager en trager,
die A naar As.
Très perdu.
Portez çela plus loin.
Morgen weer verder inderdaad
met Het Leven
Waarin Het Allemaal Gebeurt.
met wie moet ik lachen huilen
huilen van het lachen
wie kan ik bellen
waar kan ik heen
wie houdt mij vast
waar schuil ik nog
wie aait mijn hand
stuurt mij (geld vaak ongevraagd)
wie neemt het voor me op
ook en juist
als ik kansloos ben
wie kan mij nog voeden
misschien
moet ik weer
gaan duimen
een knuffel kopen
mezelf gevangen houden
in een box
Mijn warme, markante, ongeduldige, al aan het begin van een antwoord op haar vraag met een nieuwe vraag interrumperende, snelschakelende, uitgesproken, temperamentvolle, zéér wilsbekwame, emotionele, gulle, sprankelende, ijzeren geheugen-hebbende, sportieve, empathische, sociale, levensgenietende, leeshongerige, taboeloze, belangstellende,hardhorende en daardoor soms wat luid pratende, bioscoop-, concertzaal- en museumbezoekende, wilskrachtige,
praatgrage, dappere, op jonge leeftijd haar vader verloren hebbende, en daarna ook nog een van haar broers, zelden klagende, goedlachse, betrokken, smaakvolle, stoere en toch elegante, app-virtuoze, brutale, levenswijze, complimenteuze maar ook kritische, de ander veel gunnende, vergevingsgezinde, scherpzinnige, het hart op de tong dragende, dominante, extraverte, onbesuisde, dikwijls nu eens verrukte en dan weer verontwaardigde, himmelhoch jauchend, zum Tode betrübte, enthousiaste, optimistische, twee à drie kranten per dag consumerende, grappige, sensuele, sensitieve, trotse, touchy feely, soms merkwaardig op uiterlijkheden gefixeerde, dikangstige, sporadisch onnodig hard oordelende, atheïstisch-katholieke, aspirant kunstzinnige, jongste van zes kinderen zijnde, attente, communicatieve, verbindende, genadeloos netwerkende, ex-religieuze, natuurminnende, zonnebadende, alfa-breinige, vooruitziende blik hebbende, gymnasiale, goed Frans sprekende, tamelijk spontaan een 150 jaar oude ruïne-boerderij in de toen nog geheel Franse Morvan kopende, etymologie-liefhebbende, deelgrage, royale en toch ook zuinige, altijd de deurbel en telefoon beantwoordende, meelevende, vlug handelende, matig innemende, carnivore, onverschrokken, veelbereisde, hondenliefhebbende, grootdenkende en daarom niet immer even realistische, af en toe weinig tactvolle, ooit eerst sigaretten en daarna toch maar shagrokende en uiteindelijk uiteraard met roken gestopte, vijf kinderen opvoedende, kaart- en briefschrijvende, vroeger stevig carnavallende, zeg maar niet onverdienstelijke stillevens schilderende, niet petieterige, groothartige, grofhandige, stugharige, snel bronzerende, laaggestemde, alternerend hoge en dan weer lage verwachtingen koesterende, in de jaren zeventig voor korte tijd twee Afrikaanse jongens in huis nemende, christendemocratisch-liberaal-progressieve, ondernemende, slecht ledigheid verdragende, ooit ijverig handwerkende, tot haar eigen spijt nooit hoogopgeleide, zelden werknemende, maar toch af en toe onbezoldigd voorzittende, tot het huishouden veroordeelde niettemin geëmancipeerde, semi-medisch onderlegde, schuldbewuste, verbaal begaafde, theatrale, verhalen-verslaafde, soms verrukkelijk schaamteloze, ooit driftig volleyende en daarbij dikwijls vingers kneuzende, feestjes-, feesten en andere bijeenkomsten organiserende en dito gretig bijwonende, ooit veelvuldig in de Thomaskerk te Eindhoven lekenprekende, pas op 88 jarige leeftijd voor het eerst alleenwonende, Brabantvaste Arnhemse, Francofiele, vrijwilligerswerk ten behoeve van vluchtelingen aannemende, als jonge moeder in een Triumph met open dak rondrijdende, eerst tennissende, tot op 90-jarige leeftijd golvende en bridgende, steeds bezige, beweeglijke, boekenverslindende, onderhoudende, soms plotseling deftige, van de hak op de dak springende, prachtige, fenomenale moedertje, ‘De lieve generaal’, etc, is niet meer
Wil je niet wachten tot ‘t weer wat lichter wordt, de vogeltjes gaan fluiten en de bloemen bloeien?
Nee, zegt mijn moeder. Ik wil gaan.
Wil je niet nog wat langer lekker eten, wijn drinken (met water), boeken lezen, televisiekijken, bridgen op je iPad?
Nee. Ik wil gaan.
Wil je je niet nog wat langer laven aan het gezelschap van dierbaren?
Nee.
Wil je dat ik ophoud met het aandragen van redenen van bestaan?
Ja, zegt mijn moeder.
Don’t ever write anything
You don’t like yourself
And if you do like it
Don’t take anyone’s advice
About changing it.
They just don’t know.
Raymond Chandler