Eigenlijk ben ik een heilige
een ijlig veilige
ijzig geilige
onbewijsbaar godgelijkende.
Oproep
Ach m’n kind nog immer aan ‘t treuren?
Wordt ‘t niet ’ns tijd te stoppen met zeuren
Te sluiten die bedroefde zieledeuren
En de lente te laten gebeuren?
Lieverd hoe kan ik je opfleuren
Hoe kan ik dichten de scheuren
In je hart, verwaaien de geuren
Des doods en je wereld doen kleuren?
Onderschat niet de kracht der humeuren
Hoe mensen mensen in gedachten keuren
Schat ‘t is sneu zo met je verlies te leuren
Laat ’t leven eindelijk in mijn naam reuren!
leeg huis vol
erven is religie
overdracht van (on)vermogen
ruziën om rechtvaardigheid
moeders huis leeg
het onze vol
wij erven haar
de subtiele geur
het hinderlijke tikken
statische energie
Abonneren op:
Reacties (Atom)
