Zorgbehoefte

 



 

De kraai zag er niet uit   
Dikvederig, afgemat, uitgekakt
Nog niet als een ex-kraai
Maar dusdanig dat ik

De dierenambulance belde
De kraai vangen in een doos kreeg ik te horen
Als dat gelukt is
Terugbellen

In de verte hoorde ik sirenen
Was dat maar waar, ze kwamen niet
Mijn verwoede pogingen om de patiënt te fixeren
Mislukten jammerlijk

Telkens als ik naderde
Hipte zij
een stukje 
Bij mij vandaan

Dan zoek ’t zelf maar uit!
Riep ik vertwijfeld 
In werkelijkheid
Dacht ik dit alleen

De kraai bleef eindeloos voor mijn neus
Als om de zorgbehoefte te tarten
Zieligheid tentoonspreiden

En zie, aan het einde van de dag
Was de kraai dood
Gevlogen bedoel ik










1 oktober 2026, half één in de middag

 



ach ja, de oliebollenkraam

staat weer op het museumplein

geen moment te laat

ik loop in een T-shirt voorbij 

 

hoewel het onheilspellend regende vanochtend

is het nu alweer veel te behaaglijk in de stad

de bruine blaadjes op de grond mogen geen herfst heten

laat staan dat ik me wil opwarmen van binnen met een zoete deegbal 

 

maar ja, traditie

 

de werkelijkheid die zo nodig

in een mal

moet worden geperst 

 

en ook: de dood van een kunstenaar