Loftpop


Amsterdam is een lievere stad geworden, op sommige plekken althans, in corona-tijd. Bijvoorbeeld bij Stan Vreeken en Marieke Smit thuis, twee singer-songwriters, die in de buurt van de Vondelkerk huisconcertjes geven. Op het dakterras, als het weer het toelaat (zie boven), anders in de zitkamer. Het Grachtenfestival, maar dan anders. 

Ik had me er niets bij voorgesteld, want ik had nog nooit van Stan Vreeken gehoord, maar hij zou 'dus' ook op de Parade staan; Marieke Smit bleek bovendien bij de presentatie van Dagboek van een postbode in Arti te hebben opgetreden met New Amsterdam Voices. Ze heeft een bandje Woolf, en binnenkort komt haar solo EP uit.

De zon begon weer tussen rusteloos voortjagende wolkenpartijen te schijnen, ik wachtte met een vrouwtje of tien in de voortuin op het afgesproken adres. De deur ging open, er verscheen een bebaard, aarzelend hoofd met oorbelletje om de deur. Dit was Stan Vreeken.  'Er zit een nogal grote sprinkhaan in de gordijnen,' zei hij verontschuldigend.

Als oorlogsveteraan aan meerdere fronten, stelde ik voor het beest te vangen. Met een bakje en een schoteltje schepte ik hem zo van de gordijnen. Toen ik het bakje buiten open hield, vloog hij weg. O ja, dacht ik, sprinkhanen vliegen, zo'n dikke wolk van die beesten, die je hele akker kaalvreten. Dit was het enige niet-lieve element van de middag.

We mochten een drankje pakken en namen plaats op stoelen coronagewijs verdeeld door de etage, terwijl de muzikanten zich schikten op en rond de zitbank. Twee betoverende meisjes, een ander woord is er niet voor, waren uitgenodigd om mee te doen: Wieteke (zang) en Yasha (toetsen). Het viertal begon te zingen, solo, begeleid door gitaar dan wel piano, plus drum-computerbegeleiding; het refrein dikwijls meerstemmig. Aanzwellende meerstemmige zang voelt als na een lange dag werken in de kou in een warm bad glijden.

De zon scheen nog steeds, in de achtertuin wuifde het groen mee, ik schopte mijn sandalen los en dacht: deze setting is zo gek nog niet. Waarom zwetend samenpakken in donkere zalen als je ook gerieflijk met een blikje bier op een zaterdagmiddag bij iemand thuis enzovoorts? Het zal met winstgevendheid te maken hebben. Mojo gaat hier niet blij van worden, van deze loftpop. Wij 'dus' wel.