Bregman for president



Goede spreker, die Rutger Bregman. Beter dan Frans Timmermans. Het is mij niet duidelijk waar Bregman zijn vaardige Engels heeft opgestoken, maar wel zijn redenaarstalent: hij is een domineeszoon. Bregman is een evangelist, maar dan een van de intelligente soort. Zijn blije boodschap is, voor wie niet heeft opgelet, die van Robin Hood: stelen van de rijken en geven aan de armen. Dat is prachtig, maar in Amerika zal hij met die boodschap niet ver komen. Waarom niet? Omdat ik geen volk ken – maar zoveel volkeren ken ik niet – dat zo wantrouwig staat tegenover de overheid. Amerika is gegrondvest op het idee dat de overheid een toontje lager moet zingen. En de overheid moet het allemaal doen, wat Bregman wil, namelijk belasting heffen.
Leuker kan hij het niet maken, ook niet makkelijker, maar hij heeft wel gelijk.
Ik zou willen dat Bregman in zijn speeches wat meer inging op de filosofische, psychologische of sociologische kant van zijn basisinkomen-idee. Hij weet zelf ook wel dat het basisinkomen het arbeidsethos op zijn kop zet, en het arbeidsethos is wellicht het hardnekkigste idee in de economie en politiek. Hooguit de Partij voor de Dieren wordt niet gegijzeld door dit idee, omdat dieren geen arbeidsmoraal kennen, hoewel Frans de Waal het tegendeel mogelijk weer gaat aantonen.
Bregman heeft alweer gelijk als hij zegt dat het BI geen cadeautje is maar een grondrecht, en dat het betaalbaar is en het enige antwoord op toenemende inkomensongelijkheid overal ter wereld, maar dan zijn we er nog niet. De maatschappij moet compleet op de schop voor de komst van de heilstaat. Want dat is waar we op afstevenen met een extreem progressief belastingstelsel en een basisinkomen voor iedereen. Een walhalla. Vraagje: wat moeten we met al die vrijheid? De hele dag in de sauna? Als succes, zoals Woody Allen zei, 80 procent showing up is, is werk 80 procent bezigheidstherapie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten