Uitje met de schoonfamilie



Als we aan tafel gaan zitten voor het eerste diner van het uitje met de schoonfamilie, doe ik een mondmasker op en verklaar plechtig: 'Ik zeg niets meer. Praten jullie maar.'

Het blijft een uitdaging om het met een schoonfamilie uit te houden, aan de andere kant geloof ik dat wie niet geïnteresseerd is in zijn schoonfamilie, eigenlijk niet geïnteresseerd is in zijn geliefde. Schoonfamilie is een gratis cadeau dat je vroeg of laat moet uitpakken, om niet als ondankbare hond te worden versleten.

De condities hadden niet beter kunnen zijn. Op de fiets door de Hoge Veluwe, windstil, zomers warm, iedereen in een opperbest humeur. Als je even alle andere mensen die op hetzelfde idee waren gekomen wegdacht, en zo moeilijk was dat niet, dan hield je een idylle over.

We streken neer bij een weilandje genaamd De Bunt om te picknicken. Ik moet erbij zeggen, er waren al enkele kleine en iets minder kleine botsinkjes geweest aangaande de te volgen route (een klassieker), de te verorberen versnaperingen (idem), en opvoedkundige onenigheden.

Maar de vetste confrontatie vond plaats op het picknickkleed. Let wel: nadat we, qua wilde dieren (toch waar je voor komt) een zwart slangetje hadden gevonden (levend), en de schedel van wat ik dacht dat een zwijntje was of een reetje of een hertje (dood). Afijn. Er moest een foto worden genomen. Natuurlijk moet er een foto worden genomen tijdens een uitje, maar met een (portret)fotograaf in het gezelschap gespecialiseerd in groepen, en een voorliefde voor familie, moet er ongeveer bij elke boom een familiefoto worden genomen.

Het te fotograferen gezelschap, waaronder A. en mijn ideale schoonmoeder, had zich opgesteld, en de elfjarige zou de foto nemen. Ik stond erbij en telkens als hij een foto wilde nemen, gaf ik hem een duwtje.

Schoonmoeder ontplofte. 'Daar heb ik zo'n hekel aan! O wat heb ik daar een hekel aan! Jouw soort mannen, ja, zouden ze achter het behang moeten plakken!'

Ik had haar wel eens eerder geïrriteerd gezien, maar nog nooit ziedend.

Het uitje kon als een succes worden beschouwd.