Protest song


In de music store op mijn telefoon stuit ik op drie recente hiphop tracks getiteld Lockdown.

'Corona tijden? Help jezelf. Zieke man.'

En: 'Ik ben aan het rennen met die Fabienne. Zij geeft me zo lang hoofd, ik voel me haar migraine. Ik ben aan het slangen buiten quarantaine, ik voel me spitser dan een antenne.'

'Zieke man, zieke zieke man.'

Deze straatpoëtica hebben we te danken aan Mula B.

Een grimmige beat eronder. C, Cis Dis C. Dat is alles. Alsmaar door. Drie minuten lang. Grote passen gauw thuis, zullen we maar zeggen.

Dan: Lange Frans. Ook al een woordkunstenaar, Lucebert kan wel ophouden. 'Welkom op het allerleipste festival. Je hebt geen kaartje nodig want je bent er al.' Geniaal, in een woord. En dat op een o zo simpele riffje F Bes F, B Fis. Mooi werk, Louis Andriessen is er niets bij. 'En ineens is het duidelijk dat wij getuige zijn/ Van de matrix die verkruimelt.'

En ook nog thuis in zijn complottheorietjes: 'Een pedonetwerk wereldwijd vraag niet hoe/ via Hillary Clinton tot de Oranjes aan toe.'

Lekker. Bedankt Frans. Herstel Lange Frans. Move over Eminem, here's Long French, from Amsterdam. Remember de Mikmak? Ik bedoel Long Frans! Robert Long? Nee, Frans Lang. Lang Lang? Nee, Lange Frans. Enzovoorts. Vul zelf aan, in de geest van de lyricus zelve.

Gelukkig – ernst alert! – is daar ook nog Lockdown, de echte, courtesy Anderson Paak. Niet grimmig, deze track, hoewel de lyrics daar alle reden toe geven, want het is een protest song, the people are rising, maar een hoopgevende protest song. Opwekkend.

Een lekker nummer kun je het ook noemen. Ik mag er graag in de keuken op swingen als niemand kijkt. Een hip hop track, zeker, maar wel een met een kop en een staart en een refrein en een couplet. En een verdomd fijne verbale solo, als ik het zo mag noemen, van Jay Rock over kale piano-akkoorden.

Fijne hese stem, die Paak. Amerika op zijn best dit