Dear Ankie Broekers-Knol,



Mogen wij bij u twee of drie Moriaatjes bestellen? Weesjes, graag, als het kan. Lijkt ons wel gezellig. Geeft weer wat gespreksonderwerpen aan tafel. Doe maar zo tussen de acht en de twaalf. Liever niet ouder, we hebben geen zin in extra gepuber (ook niet jonger; wel zindelijk graag, of luiers meegeven). Niet meteen. Straks wel, maar eerst even inkomen. Het is toch een reverse culture shock voor ons.

Wat betreft geslacht: anything goes. Of er nou een slangetje aanhangt of een sneetje in zit, weet ik innmiddels, ze willen maar een ding en dat is zo snel mogelijk achter een scherm. Ik laad ze alvast op. Wat, u wilt graag dat hun schermtijd beperkt blijft? Prima, maar mogen wij dan een vergoeding voor de linkse hobby's waar we dan op moeten terugvallen? Nemo, Artis, Voorlinden...

Mevrouw Broekers-Knol, weet u wat ik zo vervelend vind? Dat ik de term aanzuigende werking maar niet uit mijn hoofd krijg. Wie heeft die verzonnen? U niet, maar dan toch wel iemand uit uw partij, of een andere partij die lijdt aan milde of niet zo milde vormen van xenofobie, en, dat is het 'mooie', daar ook voor durft uit te komen.

Wees gerust, we lijden allemaal aan xenofobie, ik durf te beweren dat niemand volkomen vrij is van xenofobie. Angst voor de vreemde is angst voor de onbekende. Maar let op: wij hier in huize Vrijheid zijn xenofiel, zo niet xenomaan. Het kan ons niet vreemd genoeg zijn. Dus graag uw vreemdste vreemdelingen hierheen zenden. Lichamelijk gebrek welkom.

Nog een klein verzoek, mede namens mijn vrouw. Of u wilt kijken of er rugzakjes van Yes We Carry aan die weesjes vastzitten. Zo ja, dan zouden we graag onze voorkeur voor hen willen uitspreken. We zouden die rugzakjes namelijk graag terughebben. Noem het circulaire economie.

Dank voor de moeite, en keep our borders safe,

enz.