Straks zijn er helemaal geen brieven meer

Veel brieven van makelaars, vandaag. Standaardbrieven, stel ik me zo voor, aan huurders. Ik herken de makelaar, hij stuurt zijn huurders vaak brieven.
'Als die makelaar besluit ook alles via de mail te doen, blijft er voor ons weinig meer over,' mompel ik tegen een oudere collega die naast mij bezig is zijn fietstassen in te laden.
'Eerst de banken,' zucht hij, 'toen de belastingdienst... Straks zijn er helemaal geen brieven meer.'
Die voorspelling is zo logisch als wat, hij is al vaak gedaan, en er is niemand die het tegendeel zou willen beweren, het is zelfs op zich ook niet erg – misschien komen er voor ons andere werkzaamheden aan, in Finland worden postbezorgers ingezet om het gras te maaien – maar vrolijk word ik er niet van.