13. Ton service discret


Enkele weken later bezoekt Groeninx van Zoelen in zijn glazen kubus-kantoor bovenop zijn zelfontworpen villa op IJburg voor de zoveelste keer de website van Midi Libre, het sufferdje in de Hérault. Hij leest over twee gays die eerst zijn afgetuigd en daarna levend begraven, over een zestal jongelingen dat op vrijdagvond bij een onhandig kruispunt door een vrachtwagen is geschept, allemaal op slag dood, en nog is de gemeente niet van plan iets te wijzigen aan de verkeerssituatie. Dood en verderf genoeg in de Hérault, maar niet de dood en verderf waarnaar Groeninx van Zoelen op zoek is. 'Cher Frédéric,' zo luidde de aanhef van de verontrustende email op zijn geheime account die hij niet had durven beantwoorden. 'Re: ton service discret. Alles in orde hier. Ik wil je graag op de hoogte houden van de verdere afloop. Je vraagt je misschien af wat ik met het lichaam gedaan heb. Voorlopig kan ik alleen maar zeggen dat ik het goed heb opgeborgen, maak je daarover geen zorgen. Wat de administratieve afwikkeling betreft, alles wat aan haar geadresseerd is, verbrand ik. Alle vragen die mij over haar worden gesteld, ontwijk ik. Dat gaat boven verwachting goed. Wie niet beter zou weten denkt dat zij nooit heeft geleefd.'