Deel 9: Je kunt afslaan tot je een ons weegt, de horizon zal je niet halen.



Eindelijk liggen we in bed. Dit moet ik preciseren. Ik lig op een aftandse slaapbank die ik zelf naar de bijkeuken heb mogen sjouwen, waar de huishoudelijke machines ratelen, en Eternité ligt met haar jongere, zwijgzame concullega Solange in een driepersoons hemelbed op een hoogte die zelfs voor de stijfste bejaarde nog toegankelijk zou zijn in de torenkamer van het kasteel. Het is geen echt kasteel, alleen voor Nederlandse begrippen. Welbeschouwd lijkt Eternités kasteel verdacht veel op de villa die ik op haar bevel heb moeten achterlaten, behalve dat hier de poort wel werkt en er in plaats van een zwembad sprake is van een driving range richting Méditerranée. Je kunt afslaan tot je een ons weegt, de horizon zal je niet halen. Eternité heeft me haar damespistool gegeven, dat is aardig van haar, zodat ik mezelf kan beschermen. Protection 24/7 is tot veel in staat, maar als haar agenten de slaap der rechtvaardigen slapen, wil men nog wel eens een steekje laten vallen. Zelfs moordlustige supervrouwen bedienen zich van de Franse slag. Tot nu toe heeft dat gunstig uitgepakt voor mij, maar daar kan een keer een eind aan komen. Bij aanstekerlicht bekijk ik Eternité's damespistool. Het is een Bernardelli, pistola automatica, Cal. 7,65 - 9 Corto. Er zitten twee kogels in. Ik mag een keer missen. Mocht ik een keer missen, en die kans is groot, dan moet ik de tweede keer raken, tenzij ik twee keer moet raken, omdat ik van twee kanten wordt aangevallen. Dan mag ik de eerste keer niet missen. Mijn brein werkt nog, geloof ik. Even overweeg ik uit verveling het pistool uit elkaar te halen en weer in elkaar te zetten, maar voordat ik dit onzalige plan kan uitvoeren val ik in slaap.

Bernardelli's onofficiële site, wat dat ook moge betekenen. 

Voor wie later is ingeschakeld, hier is 't allemaal begonnen.