Victoire Frölke-Petit (1934-2026)

Mijn warme, markante, ongeduldige, al aan het begin van een antwoord op haar vraag met een nieuwe vraag interrumperende, snelschakelende, uitgesproken, temperamentvolle, zéér wilsbekwame, emotionele, gulle, sprankelende, ijzeren geheugen-hebbende, sportieve, empathische, sociale, levensgenietende, leeshongerige, taboeloze, belangstellende,hardhorende en daardoor soms wat luid pratende, bioscoop-, concertzaal- en museumbezoekende, wilskrachtige,

praatgrage, snelhandelende, dappere, op jonge leeftijd haar vader verloren hebbende, zelden klagende, goedlachse, betrokken, smaakvolle, stoere en toch elegante, app-virtuoze, brutale, levenswijze, complimenteuze maar ook kritische, de ander veel gunnende, vergevingsgezinde, scherpzinnige, het hart op de tong dragende, dominante, extraverte, onbesuisde, dikwijls nu eens verrukte en dan weer verontwaardigde, himmelhoch jauchend, zum Tode betrübte, enthousiaste, optimistische, twee à drie kranten per dag consumerende, grappige, sensuele, sensitieve, trotse, touchy feely, soms merkwaardig op uiterlijkheden gefixeerde, dikangstige, sporadisch onnodig hard oordelende, atheïstisch-katholieke, aspirant kunstzinnige, jongste van zes kinderen zijnde, attente, communicatieve, verbindende, genadeloos netwerkende, ex-religieuze, natuurminnende, zonnebadende, alfa-breinige, vooruitziende blik hebbende, gymnasiale, goed Frans sprekende, tamelijk spontaan een 150 jaar oude ruïne-boerderij in de toen nog geheel Franse Morvan kopende, etymologie-liefhebbende, deelgrage, royale en toch ook zuinige, altijd de deurbel en telefoon beantwoordende, meelevende, matig innemende, carnivore, onverschrokken, veelbereisde, hondenliefhebbende, grootdenkende en daarom niet immer even realistische, af en toe weinig tactvolle, ooit eerst sigaretten en daarna toch maar shagrokende, vijf kinderen opvoedende, kaart- en briefschrijvende, vroeger stevig carnavallende, zeg maar niet onverdienstelijke stillevens schilderende, niet petieterige, groothartige, grofhandige, stugharige, snel bronzerende, laaggestemde, alternerend hoge en dan weer lage verwachtingen koesterende, in de jaren zeventig voor korte tijd twee Afrikaanse jongens in huis nemende, christendemocratisch-liberaal-progressieve, ondernemende, slecht ledigheid verdragende, ooit ijverig handwerkende, tot haar eigen spijt nooit hoogopgeleide, zelden werknemende, maar toch af en toe onbezoldigd voorzittende, tot het huishouden veroordeelde niettemin geëmancipeerde, semi-medisch onderlegde, schuldbewuste, verbaal begaafde, theatrale, verhalen-verslaafde, soms verrukkelijk schaamteloze, ooit driftig volleyende en daarbij dikwijls vingers kneuzende, feestjes-, feesten en andere bijeenkomsten organiserende en dito gretig bijwonende, ooit veelvuldig in de Thomaskerk te Eindhoven lekenprekende, pas op 88 jarige leeftijd voor het eerst alleenwonende, Brabantvaste Arnhemse, Francofiele, vrijwilligerswerk ten behoeve van vluchtelingen aannemende, als jonge moeder in een Triumph met open dak rondrijdende, eerst tennissende, tot op 90-jarige leeftijd golvende en bridgende, steeds bezige, beweeglijke, boekenverslindende, onderhoudende, soms plotseling deftige, van de hak op de dak springende, in zowel het Eindhovens Dagblad (als huisartsenvrouw) als NRC Handelsblad (als lid van een complexe familie) gefeaturede, prachtige, fenomenale moedertje, ‘De lieve generaal’, etc, is niet meer