Mogen mijn voeten
De jouwe ontmoeten stoeien wroeten
Onder tafel waar niemand ‘t ziet
Of moet je m’n pootjes niet?
Ik wil om jouw benen met mijn tenen
Krullen doodleuk doorlullen
Onze wreven wrijvend over
Onbeschreven scheenbenen
M’n enkel bestrijkt enkel
Subtiel jouw zachte hiel
Jouw bal is mijn venkel
Ik kietel jouw ziel
