Zelfmoordbrief


Performance

'STIL!' schreeuwde mijn gesprekspartner sinds 1983 – ook bekend als Jasper Blom – keihard naar het nietsvermoedende uitgaanspubliek toen hij en ik zaterdagavond omstreeks 23 uur op de bar waren geklommen van de Performance Bar in Rotterdam. Dit bleef niet zonder effect; het geroezemoes verstomde. Ik las een stukje uit Dagboek van een postbode; hij speelde een stukje op zijn saxofoon. En nog eens en nog eens. Een goede formule. Steeds pregnanter wist hij het gevoel uit mijn mini-vertellingen te vertalen in een mini-improvisatie. Totdat de DJ met de grijze puntbaard in de hoek ineens, midden in mijn voordracht, een elektronische burp produceerde. Was dit een niet zo subtiele manier om ons van het podium af te krijgen? Nee, vertelde hij later in de rookpauze op straat, hij had een fout gemaakt, het storende geluid was per ongeluk uit zijn installatie ontsnapt. Dat leek me onwaarschijnlijk, maar het maakte niet uit; zo was het ook goed, misschien zelfs beter. Mijn laatste woorden waren: 'Het is ook oorlog. Sterker: de gevechten verhevigen zich.' Na afloop heb ik welgeteld 1 boek verkocht, aan een lieve jongen die bij een benzinepomp werkt en veel herkende in mijn verhalen en me prees om mijn Rotterdamse accent.

Suprematie van het beest (naar Malevitsj)


De dag na de avond van 11 januari 2017


De nacht van maandag op dinsdag


De dag na driekoningen


Maandag 2 januari 2017


De dag na derde kerstdag


De dag na Wereldorgasmedag


Dear Herna,



Wat sneu voor je dat je die bonus van drie miljoen in de deal met Bpost bent misgelopen. Ik voel met je mee. Ik weet uit betrouwbare bron dat je hard werkt, – je bent niet alleen met PostNL getrouwd, PostNL is ook je minnaar, je beste vriendin en je kind –, en dat je dat huis aan de Rivièra, dat je met die bonus zou kunnen kopen, dus best had verdiend, objectief gesproken dan. Met grote geluidsboxen erin, zodat je lekker kunt housen. En een gym, in de tuin, zo'n glazen, zodat iedereen ook kan  z i e n dat je gymt. Geloof me, dan is gymmen geen straf meer.
Om jou toch nog een fijne kerst te geven lieverd, ben ik even met de pet rondgegaan bij mijn gezin. Dat heeft €3 opgeleverd. Beschouw het als een troostbonus. Ik heb het net overgemaakt naar het rekeningnummer van PostNL Holding, zorg jij even dat het niet op de grote hoop, maar op jouw eigen rekening terecht komt? Ja, toe, graai maar even! Het mag.
Zalig uiteinde, je ex-postbode
PS: Als een miljoen mensen dit voorbeeld zouden volgen, heeft mijn zevenjarige becijferd, komt het toch nog goed met dat huis aan de Rivièra, dus wie weet. Altijd blijven hopen.
PPS: Als je denkt: hebben we die Frölke toch nog een gouden parachute meegegeven, dan moet ik daarop antwoorden nee, dat was een bonus van het Letterenfonds.
PPPS: Drie miljoen euro is nogal abstract, ik weet het, maar het wordt concreter als je het gelijkstelt aan driehonderdduizend uur postbezorgen, en dat staat grofweg weer gelijk aan alle pakweg tweehonderd postbezorgers, bijvoorbeeld alle postbezorgers van de stad Groningen, een jaar lang post laten bezorgen, full time, zonder vakantie.