met wie moet ik lachen huilen huilen van het lachen wie kan ik bellen waar kan ik heen wie houdt mij vast waar schuil ik nog wie aait mijn...

Mijn warme, markante, ongeduldige, al aan het begin van een antwoord op haar vraag met een nieuwe vraag interrumperende, snelschakelende, ui...

iemand gaat dood die krijg je niet meer terug de dag verstrijkt die verstrijkt nooit meer zo die valse kus ongedaan maken onmogelijk behalve...

Wil je niet wachten tot ‘t weer wat lichter wordt, de vogeltjes gaan fluiten en de bloemen bloeien? Nee, zegt mijn moeder. Ik wil gaan.   Wi...

  1. De portier   In een bontjas die ze uit een kledingcontainer had gevist struinde Nadia, haar fiks gemakeupte dochter aan haar arm, naar ...

Het bewijs dat moedertje toch breekbaar is, is vorige week geleverd.   Ze brak na een val in de keuken haar sleutelbeen. Toen ik haar   aan ...

Het hoeft niet, je kunt het ook laten.   De wereld gaat toch wel verder op zijn onverschillig voortreffelijke voortreffelijk onverschillige ...

verwoed fietst Monoman achter haar lichaam aan   telkens als hij denkt haar bij 't huis te zien staan   aan het eind van de lange lorken...

Het gras onder de tent die niet eens was gebruikt, die daar maar had gestaan, voor niemand, waar geen hond in had geslapen,   of zelfs maar ...