Moord in de Morvan (17)



Ingrid de Waal nam ons mee naar Vézelay, 'de parel van de Morvan', waar ze een restaurant wist met een heerlijk terras waar we verrukkelijk konden lunchen. Dat bleek niets teveel gezegd. In haar geval bestond de lunch uit escargots in knoflookboter vooraf, hersentjes als hoofdgerecht en crême brulée toe. Murat en ik hielden het bij uiensoep met brood. Hoewel ik die ochtend had gezworen nooit meer te roken en te drinken, zat ik nu toch weer vrolijk aan de witte wijn, en mijn eerste Lucky Strike van de dag viel ook niet tegen.
Ingrid de Waals flux de bouche werd maar ten dele op weg geholpen door alcohol, zo bleek, ook zonder alcohol wist ze van geen ophouden. Maar wat ze vertelde was dan ook buitengewoon interessant. Zo vertelde ze dat ze vijf jaar geleden, toen ir. Van Lommeren (Sweder heette hij) was neergestreken in de Morvan en het zeventiende eeuwse kasteel Prébendier had gekocht van een stel Nederlanders (voor vier miljoen euro) die het helemaal hadden opgeknapt, ze een relatie had met hem. Maar Sweder bleek met nog veel meer mensen, vrouwen en mannen, Nederlands en Frans (cq. Brits), vertaalster of geen vertaalster, relaties te hebben gehad. Hoe hij het klaarspeelde kon Ingrid de Waal niet goed uitleggen. Sweder palmde je gewoon in. Niet zozeer met zijn looks, zou je denken; hij had meer weg van Albert Mol dan van Alain Delon. Met zijn geld dan? Zeker, zei ze, dat speelde een rol. Hij betaalde alles; niets was te dol. Denk: met een privévliegtuigje op en neer naar Nice om aan de Promenade des Anglais een champagne-lunch te gebruiken. Of: 'Op je verjaardag speelde opeens een strijkje, speciaal overgekomen uit Dijon, onder de immense kastanjeboom in de kasteeltuin.'
'Wat speelden ze?' vroeg ik.
'Der Tod und das Mädchen,' antwoordde Ingrid de Waal, opnieuw geëmotioneerd, leek het, door Sweders romantische gebaar destijds. 'Maar dat was het niet alleen.' Ze liet haar linkerhand zien, die drie ringen telde, aan evenzovele, worstige vingers. De ring aan de middelvinger toonde een doodskopje belegd in kristal. 'Hoe kon hij weten dat ik van doodskopjes houd? De kracht van Sweder was dat hij dwars door je heenkeek en meesterlijk anticipeerde op je wensen en dromen.'
Ik keek naar Murat, die, met zijn armen tussen zijn benen, wezenloos voor zich uit staarde. Ik had niet geïnformeerd naar zijn activiteiten van de afgelopen nacht; dat waren zijn zaken, maar moest ik hem op de hoogte stellen van wat hier werd besproken?
'Hoe kwam hij eigenlijk aan al die miljoenen? Iets met bitcoins, toch?'
Ingrid de Waal ademde niet, ze hijgde. 'Sweder van Lommeren was een vroege bitcoin-believer. Hij heeft in 2013 een fortuin verdiend toen de bitcoin in twee maanden van vijftig naar duizend dollar ging.'