Moord in de Morvan (12)



De hele avond, en een deel van de nacht, staarde ik naar de zwartwitfoto's van Van Lommeren. Een groot, naakt, bleek mannenlichaam gelegen op een non descripte bank. Als je niet had geweten dat hij dood was, had je misschien kunnen denken dat hij op een naaktstrand lag te soezen, of, waarschijnlijker, in zijn privé-sauna te stomen. Ik zoomde in op zijn kwetsbare delen: de hals, de mond, de slapen, de schedel en de hartstreek. En vooruit, omdat dit tot de mogelijkheden behoorde, de schaamstreek, en de 'kunstenaarsingang'. Niets bijzonders, althans voor iemand die niet gewend was om autopsiefoto's te bestuderen.
Hooguit de tatoeage op de linkerhand mocht apart worden genoemd. Dat deze zesenzestigjarige kasteelheer en succesvolle oud-zakenman geboren te Hongerige Wolf (sic), Groningen, een tatoeage had, kon apart worden genoemd, maar de tatoeage zelf mocht er, mystery-gewijs, ook wezen: een Arabische tekst, die volgens Murat – ziehier zijn meerwaarde –, neerkwam op zoiets als 'après nous le déluge'. Ik had niet vermoed dat er een equivalent van dat nihilistische gezegde bestond in het Arabisch. Waarom eigenlijk niet? Maar waarom zoiets op je hand inkten? 'Tatoeages zijn niet halal,' wist Murat, 'op de hand is heiligschennis'.
Om mijn verbeelding nog wat meer te prikkelen liet ik de foto's op mijn laptop in een soort van logische volgorde voorbij scrollen en maakte er een filmpje van. Nu leek het alsof het levenloze lijf in de ruimte zweefde, alsof Van Lommeren een levitatie-act deed, en zelfs in zijn levitatie-act nog een paar keer om zijn as draaide.
'Er moet muziek bij,' mompelde ik. 'Muziek brengt me in de juiste sferen.'
'Welke sferen?' zei Murat. Sinds kort was ik niet meer verliefd op zijn fonkelende ogen, maar op zijn markante wenkbrauwen. Wie Murats wenkbrauwen kon lezen, had geen taal meer nodig.
'Hogere sferen,' zei ik en zette Instant, een cd van The Ex op, die ik min of meer gedachteloos in mijn tas had gegooid voordat ik vertrok uit Nederland. Het nummertje Karremans Last Measure klinkt alsof er iemand wordt vermoord.