Moord in de Morvan (9)



Daniëlle Hérault, de roodharige gendarme die Murat had opgepakt, had een pukkel zowel in de vouw van haar kin als in de vouw van haar neusvleugel, en hoewel uit geen van beide haren sprongen, en deze vrouw aardig was en ook niet onaantrekkelijk, vond ik het moeilijk om me op iets anders te concentreren. Ze zat achter een compacte schrijfmachine, een Japy zag ik, en ik wilde haar complimenteren met die keuze (Hermans zou ook tevreden zijn geweest); misschien moest ik vermelden dat hij me deed denken aan mijn eigen Zwitserse Hermes Baby, die ongeveer in dezelfde tijd moest zijn gemaakt (begin jaren zestig), maar ze was me voor.
'Wat doet u in de Morvan,' vroeg ze, bits maar aardig. Aardig-bits. Zakelijk zou ik hebben gezegd, denk ik, als Hérault een man was geweest.
'Waarom heeft u Murat opgepakt?' vroeg ik. 'Hij deed toch niemand kwaad?'
'Ik stel hier de vragen.' Ik amuseerde me, niet omdat Murat was opgepakt, ik was er vrijwel zeker van dat hij na mijn verklaringen weer zo vrij zou zijn als een vogel, maar omdat ik er aardigheid in schep de autoriteiten te prikkelen zoals ik het maar zal noemen. Elke schrijver is erop uit de lezer te prikkelen, maar mij was het vooral te doen om het prikkelen van de autoriteiten. Dit had me overigens wel mijn carrière gekost, en dat ik hopeloos vastzat met mijn nieuwe roman zou er ook wel iets mee te maken hebben.
'Ik wil graag dat Murat wordt vrijgelaten, want er zijn geen enkele verdenkingen tegen hem, of het moet zijn dat hij niet wit is.'
'Eerst een antwoord op mijn vraag,' zei Hérault, alweer iets bitser en minder aardig, 'anders krijgt u uw BMW niet terug. Bent u met vakantie? Zo ja, waar logeert u.'
De pukkel in de vouw op haar kin, en die in de vouw van haar neusvleugel eisten mijn aandacht opnieuw op.
'Het gaat u niets aan wat ik in de Morvan doe en waar ik logeer.' Merde, ik was nu bezig mijn eigen ruiten in te gooien, want ik wilde van de gendarmerie juist meer te weten komen over Chateau Prébendier, en die informaties ging ik op deze manier niet krijgen. Ik moest open kaart spelen, maar ik wilde tegelijk de autoriteiten prikkelen. Die twee gingen niet samen.