Moord in de Morvan (18)



Vijanden, had Van Lommeren die? Iedereen heeft vijanden, zou je denken, als je maar lang genoeg zoekt in je omgeving vind je vanzelf iemand die je liever naar beneden ziet gaan dan naar boven. Als er een gunfactor is – volgens sommigen is die factor beslissend in iemands maatschappelijke succes – dan ook het omgekeerde: een misgunfactor. Dit komt in de buurt van jaloezie, zoals alle vijandschap, en iemand die miljonair is geworden met bitcoins (door niets te doen dus), zal beslist jaloezie bij sommigen hebben opgeroepen; overigens had Van Lommeren daarvóór al een aardig inkomen als hoge werknemer bij een Frans automobielbedrijf, waar hij verantwoordelijk was voor de ontwikkeling van accu's. Vlak voor zijn pensioen was hij er weinig subtiel uit gewerkt door machinaties aan de top. En dan was er zijn ex-vrouw in Nederland, ook geen schatje, als ik de documentatie mocht geloven. Die had hem 'proberen kapot te maken' toen hij haar inruilde voor een Parisiënne die zijn dochter had kunnen zijn.
Ik overwoog dit alles op mijn hotelkamer, alleen met mijn fles en asbak. Toen ik Ingrid de Waal terug in Onlay afzette, bij haar Renault Espace, had zij Murat alsnog weten te kidnappen naar haar 'fantastische leefruïne' bovenop een berg in the middle of nowhere (hemelsbreed vijfhonderd meter verwijderd van de bewoonde wereld). Hij liet het allemaal toe, mijn Watson, als een kleine, geharpoeneerde potvis die aan wal wordt gebracht. We hebben nummers uitgewisseld, want ik wilde hem wel terug. Murat bleek zelf trouwens plotseling over een vooroorlogs telefoontje te beschikken, zij het zonder beltegoed; hij kon alleen gebeld worden. We spraken af dat hij 'in principe' morgenavond weer bij mij sliep, maar ik voorvoelde al dat Ingrid de Waal hiermee eigenlijk bedoelde: je krijgt hem terug als ik klaar met hem ben. Ook goed, dacht ik, zolang hij maar scherp blijft en mij straks uitvoerig kan rapporteren, met zijn fonkelende ogen dan wel donkere wenkbrauwen, wat hij nog meer te weten is gekomen over haar oude vlam, Van Lommeren.
Op YouTube, de hotel-wifi was brokkelig, bekeek ik filmpjes over verdrinking. Wat doet onderdompeling met een mens? Hij zinkt langzaam. Er is nauwelijks iets te zien of te horen. Eerst houdt hij zijn adem in. Eenmaal uitgeput en/of bewusteloos, ontspant hij en vullen de longen zich eventueel met water (zelden meer dan een glas), of de luchtpijp sluit zich reflexmatig af. In een paar minuten is het gebeurd.