Achttiende werkdag

Er waren twee noviteiten gisteren bij de oud-bibliothecaresse in de Jordaan, en ik heb zelf gezorgd voor een derde. De vrouw met de krullen en de wonderlijke voornaam (waarin een hertachtige zat verwerkt; wie hem raadt maakt kans op een netje mandarijnen*), die deel uitmaakte van het nieuwe zorgteam, was de eerste noviteit. De tweede, dat zij met de oud-bibliothecaresse zat te dammen. 'Ik ga weer,' zei ik, maar de vrouw met de krullen zei dat haar dienst erop zat, en dat ik haar dampartij mocht overnemen. Zij – en daarmee ik, stond op verlies. 'Wil je van plek ruilen?' vroeg de oud-bibliothecaresse. Zo zeker was ze van haar winst. Toen ik dacht een goede zet te hebben gedaan, met meervoudige slagen, waardoor ik voorkwam dat ze een dam haalde, stond ze op en ging bij de kachel staan. Ik wist dat ze een koukleum was, en had deze wetenschap ook al gecombineerd met de dalende temperaturen, dus ik zei, out of the blue: 'Wil je een elektrische deken?' 'Een elektrische deken? Ja, die wil ik wel.' Ik belde de mentor, en die gaf me haar fiat, maar ze belde even later, toen ik al voor een vitrine met elektrische dekens in de Kijkshop stond, terug. 'Is het wel zo'n goed idee, gezien haar bedplassen? We willen niet dat ze geëlektrocuteerd wordt.' 'Nee,' zei ik. Ik googlede incontinentie en elektrische deken en zag dat het goed was. Vanmiddag even bellen om te vragen hoe het is bevallen, of ze hem überhaupt aan de praat heeft gekregen. Misschien heb ik haar onbewust nog een reden gegeven om in bed te blijven liggen.

 *Melande gokt Eelco. Hij is warm. Eelco's tweede gok: Elande. Nog warmer.