Werkeloos

'Ik voel me een beetje werkeloos,' verzucht ik tegen lieftallige wellicht binnenkort ex-kostwinner aan het eind van de tweede week sinds mijn ontslag.
'Verbaast me niets, je bent ook werkeloos.'
En inderdaad, het valt niet mee om van het schrijverschap een baan te maken. Wel van: een marketing-oorlog voeren ten gunste van je net verschenen boek. Het schrijven zelf, vooral als het een Nieuw Meesterwerk betreft, is toch iets dat zich zeker in de eerste fase niet helemaal serieus laat nemen als arbeid. Het lijkt meer op fröbelarij, zelfbedrog, auto-fellatio.
Mijn ambitie om bij de pojisie te gaan werken om in 2019 of daaromtrent een Dagboek van een pojisie te doen verschijnen, bestaat nog steeds maar verlicht mijn huidige werkeloosheid niet echt.