Tegen borreltijd togen Kleine Leeuw en bovengetekende gisteren naar zorgcentrum St. Jacob, een van de lelijkste gebouwen mij bekend, om de 89ste verjaardag van buurvrouw Roos te vieren. We waren een uur te vroeg, maar op een 89ste verjaardag kun je niet vroeg genoeg zijn. Toen we een kijkje namen in het restaurant, riep een van de dames, die, vanaf een overvolle eettafel, mijn boeket had gespot: 'Hier met die bloemen.' We trokken ons tactisch terug naar de hal. Daar werden we tegemoet gereden door mevrouw Roos, die, zo zei ze, al 2 uur zat te wachten. Niet op ons, dat kon niet, want ik had, heel lui, niet ge-rsvp't; toch leek ze totaal niet verbaasd over onze komst. Niet lang daarna wandelde buurvrouw K. binnen met onder haar arm drie kado's, waaronder handzalf voor de rijpere huid, en een berg verjaardagspost. Nu ontbrak alleen het apéritief nog. Na de eerste slok heb je overal vrede mee. Mevrouw Roos was bijzonder in haar nopjes, evenals K.L., die sjans had met alle rollatorbestuurders. Het enige minpuntje was dat twee van drie gasten, die wel hadden ge-rsvp't voor het verjaardagsdiner, niet kwamen opdagen, maar je kunt niet alles hebben.
0 reactie(s):
Een reactie plaatsen