Waar het om gaat is dat ik een boek aan het schrijven ben en alles moet erin voorkomen.

Mag ik me even voorstellen, ik heet Aram. Ik heb een vraag. Wat doen jullie hier eigenlijk? Er zitten hier wat mensen in een wachtkamer. Dat zie ik ook wel. Wachten ze op de dokter? Maar dit is geen gewone dokterspraktijk. Een dokterspraktijk voor onverzekerden? Kijk: ik weet helemaal niks. Helemaal niks – begrijpt u wel? Dus ik loop hier langs en ik denk: kom, laat ik eens even binnenlopen om te kijken wat jullie doen. Zo is het gegaan. En nu praat ik met u. Simpel. U moet weten, ik ben een boek aan het schrijven. Over Zuidoost. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik ben een boek aan het schrijven over Amsterdam. Over mezelf. Ik kom uit Zuidoost. Ik ben vijfentwintig jaar oud. Ik ben twee meter twee. Ik ben financieel adviseur. Ik ben net naar een personeelsuitje geweest. Vanaf vier uur zit ik aan de wijn, beetje sushi erbij. Dat was vet. Maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat is dat ik een boek aan het schrijven ben en alles moet er in voorkomen. En nu ben ik dus hier. In deze dokterspraktijk. Op de Wallen. Laten we er geen doekjes om winden: we zitten hier tussen de hoeren. Mag ik vragen of u wel eens naar de hoeren bent geweest? Ik wel. Ja hoor. Dat mag u best weten. En u mag ook best weten dat het fijn was. Het was vóór mijn vriendin, of er net na, dat is niet zo belangrijk. Ziet u, ik draai er niet om heen. Ik ben geen loverboy. Ik ben gewoon nieuwsgierig.

Google 'bullshit artist' en je belandt bij Peter Klashorst. Eerst leek me dit een briljante persiflage, maar het is geen persiflage. Het is, helaas, zou je kunnen zeggen, de werkelijkheid.