Ik denk dat je een meeuw was, geen duif. Ik houd meer van meeuwen dan duiven. Ik heb geen verstand van vogels, maar het is moeilijk om niet jaloers te zijn op jullie kunst- en vliegwerk. Dat is voor jou dus verleden tijd, to put it mildly. De vraag is: hoe ben je hier op de stoep beland? Wie heeft je leeggevroten? Toch niet andere meeuwen? Ratten waarschijnlijk, die zie je steeds meer op de kade. Voor elke rat die je ziet moet je er negen bijdenken die je niet kunt zien maar die er wel zijn, heb ik gelezen. Maar ik had het over jou. Laat me raden: je hebt je hele leven boven de Amstel gehangen, tegen de wind in vliegend, je kop rusteloos op en neer bewegend, op zoek naar iets eetbaars. Ik heb geen verstand van vissen. Ik denk dat er wel wat vissen in de Amstel zwemmen, maar talrijk en erg smakelijk zullen ze niet zijn, en bovendien, als er eens een vis boven komt drijven dan stort iedereen zich daar op. Eten jullie ook wormen, muisjes? Vast wel, en verder heb je natuurlijk altijd alle troep doorzocht die langs de wal dobbert, in de hoop dat er een stuk vermolmd brood tussen zit, weggesmeten friet of een afgekloven appel. Misschien heb je geluk gehad en ben je een natuurlijke dood gestorven. Je was gewoon op. Oud en op. Ineens viel je dood neer. Dat kan, maar het is niet waarschijnlijk. Waarschijnlijker is dat je platgereden bent door een vrachtwagen, en dat ratten je toen 's nachts van het asfalt hebben losgepeuterd en hiernaartoe hebben versleept om je zachte delen in alle rust tot zich te nemen. Een andere mogelijkheid is dat je van de zomer bij een onhandige manoeuvre verdronken bent, een paar maanden hebt liggen rotten, en toen uit het water bent gevist door een soortgenoot, of een nog minder sentimentele vogel, vogels blinken sowieso niet uit in sentimentaliteit. Het restant, wat je nu dus bent, heeft zij op de stoep laten vallen. Lig je hier morgen nog zo dramatisch als je er nu bij ligt of word je pas rust gegund als er helemaal niets meer van je over is?
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen