Terwijl ik nadacht over de strategische prijsstelling van de eerste uitgave van Uitgeverij 1 + 0 = 1 gisteren, stond er ineens, als in een Fellini, een verfomfaaide Italiaan voor de deur. Dat hij verfomfaaid was lag vooral aan zijn verfomfaaide pak. Maar ook aan zijn zwarte haar, dat nat was, vet, of in elk geval slordig gekamd – waarschijnlijk met een vies kammetje, dat ook nog. Hij had een grote harde koffer op wieltjes bij zich, deze verfomfaaide Italiaan, en een plastic zak, waaruit hij een A-viertje haalde met een tekening erop. Die bood hij mij aan, maar ik had vooralsnog nu eens eventjes geen zin om dit zomaar van hem aan te nemen. Anders sta ik altijd open voor A-viertjes van vreemden, maar dit keer niet. Misschien dat ik het te druk had met mijn eigen A-viertjes. De verfomfaaide Italiaan bleef proberen het A-viertje in mijn hand te stoppen, en riep, meer met paniek dan met geestdrift in zijn stem: Il Colosseo! Di Roma! Il Colosseo di Roma! One euro only! Il Colosseo! Magnifico! Look! One euro! Ik probeerde afscheid te nemen maar de Italiaan werkte niet mee. Door het raam zag ik hem voortsjokken, op te grote gaatjesschoenen, zijn harde koffer achter zich aan trekkend, hoofdschuddend, over zoveel culturele barbarij. Eén euro, dacht ik bij mezelf. Eén euro, meer niet.
Jean Dubuffet, Bum, 1952.
Hé, die gast ontmoetten wij een jaar terug in de Galleria Umberto I in Napels, recht onder de glazen koepel die wij stonden te bewonderen. Van zijn compaan, die er opmerkelijk genoeg Italiaans-onberispelijk uitzag, kochten wij een afbeelding op A3-formaat van diezelfde Galleria. 2 €, inderdaad, 2x de prijs van een A4-tje blijkt nu.
BeantwoordenVerwijderenBleek helaas toch geen originele ets. Van Italianen verwacht ik nog maar weinig, maar ik mag er toch wel vanuit gaan dat de eerste tik van h e t w i t t e b o e k j e een unicum is en geen facsimile (= geniete copietjes)? De somme gelds is i.i.g. overgemaakt.
Dank voor je vertrouwen, Waljango, en, om heel eerlijk te zijn, voor de royale somme gelds. Over de bindwijze wordt niet gecorrespondeerd, maar een unicum is het zeker. De eerste zending van het eerste exemplaar van de eerste uitgave van de enz. is een feit. LeBlanc mag zijn vingers aflikken, ik trek alvast de Veuve Clicquot open.
BeantwoordenVerwijderen